اکنون درختِ سیبِ شعری مسافرم

اکنون درختِ سیبِ شعری مسافرم

بیخ و بن چونان شاخ و برگم آزاد.

ره‌سپارم و سرزمینم در لابه‌لای دفترم

ره‌سپارم و آسمان و پرندگانم در سر بی‌پناه و توبره‌ی سفرم

برای پیداکردنِ شکوفه اشکی جامانده

گوشه کناره‌های چشمم را نگردید

چرا که هر آن‌چه از آنِ خود بود و شما نیز-همه را-

به همراه باغ و پرچین و جویبار

به همراه خار و خاشاک با خود آورده‌ام



شیرکوبی کس

#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت