اراستیانیسم

اراستیانیسم

اولین واضع این عقیده مارسل دوپادو تئولوژیست ایتالیایی در قرن 13 معروف به مارسیلیو بود که قصد اولیه اش آن بود که اتوریته روحانی را در مورد کنترل مستقیم یا غیرمستقیم اعمال حکومتی سیاسی تعریف و دقیقا محدود کند.

بعدها در قرن 18 در انگلستان در برابر عقاید فرقه های مذهبی چپی به خصوص علیه پرسی تاریانیسم عکس العملی در افکار اکثریت مردم پدید آمد که به مسلک اراستیانیسم موسوم شد و بهترین نماینده این مسلک جان سلدون انگلیسی است.

فلسفه مسلک اراستیانیسم:

1.مشروطیت و کلیه ترتیبات کنستیتوسیوتل تنها برای حفظ نظم و امنیت است و مبدا الهی و آسمانی ندارد.

2.قدرت شاه همونی می باشد که قانون معین کرده.

3.حقوق و قانون همون است که محکمه قادر به اجرای آن می باشد.

4.تاسیسات کلیسا و امتیازات روحانی همون است که از طرف اتوریته عرفی مقرر و وضع شده باشد.

جان سلدن دولت و کلیسا را متساویا هدف اظهارات خود قرار داده می گوید:
"عنوان حقوق الهی سلطنت یا کلیسا و امثال آن عموما دکان شعبده و حقه بازی عده ای شیاد می باشد به منظور چاپیدن و لخت کردن عامه و اخاذی و جمع پول و اخذ قدرت از مردم"

مسلک اراستیان در واقع ترکیبی از:

1.اوتیلیته (پویی لیته) یا یوتیلیتاریانیسم یعنی فلسفه سودجویی

2.سکولاریسم یعنی توجه با مورد دنیای مریی و جهان خاکی

3.راسیونالیسم یعنی فلسفه اصالت عقل

#اراستیانیسم
#واژگان_سیاسی #سیاست #ادبیات_سیاسی