به عکست نگاه میکنم

به عکست نگاه میکنم
با خود میگویم
نقاش انگشت های تو را اگر پیدا می‌کردم
مجسمه سازی که لب های مورب تو را ساخته بود
شاعری که چشم هایت را غزل کرده بود
معماری که برآمدگیهای اندامت را تراشیده بود
اگر یافته بودم این‌ها را - ای زیبای سال‌های دور -
باز هم بی‌فایده بود.
باز هم از دیدنت ، لال می‌شدم..
لام تا کام!