از خانه بیرون می زنم، در زیر باران،

از خانه بیرون می زنم، در زیر باران،



تا بفکنم، در کوچه ای، بی صبری ام را،



بردارم از دوش این گلیم ابری ام را !
دیدگاه ها (۱)

هرگز کسی نفهمید مفهوم غربتم را،من واژه ای غریبم در شعر روزگا...

مرا از یاد خود بستان، بدین خواب فراموشی،که من خود غرقه خواهم...

ای ماه رویش دیده‌ای، خوبی از او دزدیده‌ای!؟ای شب تو زلفش دید...

شب بود خسته بودم، چشمامُ بسته بودم،خورشید سر زد و من پیشِت ن...

باز باران...

🧡☀️فصل تابستان استسایه‌ای می‌جویمسایه‌ای پر الفتکوچه‌ها گرم ...

.این متن را باید طلا گرف"خانه پدر و مادر"بعد از خانه خدا،تنه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط