عشق نمی پرسه تو کی هستی ؟ عشق فقط میگه : تو ماله منی ، عش

عشق نمی پرسه تو کی هستی ؟ عشق فقط میگه : تو ماله منی ، عشق نمی پرسه تو اهل کجایی ؟ فقط میگه : توی قلب من زندگی می کنی ، عشق نمی پرسه چه کار میکنی ؟ فقط میگه : باعث میشی قلب من به ضربان بیفته ، عشق نمی پرسه چرا دور هستی ؟ فقط میگه همیشه با منی ، عشق نمی پرسه دوستم داری ؟ فقط میگه : دوستت دارم
دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه برای شخصیتی که من هنگام با تو بودن پیدا می کنم
مرا صد باز اگر از خود برانی دوستت دارم / به زندان جفایت گر کشانی دوستت دارم / به پیش خلق گر نتوان حدیث عاشقی گفتن / درون سینه ی تنگم نهانی دوستت دارم
میخوام روی حرفم هنوز ایستاده باشم / بذا دوستت دارم رو هزار بار گفته باشم / بخوای تا قیامت می گم دوستت دارم رو / بهونه ای نمی خوام به دستت داده باشم / ما که گفتیم هزار بار تو یک بار هم نگفتی / ولی نزدیکه اون روز که به دامم بیفتی
آن کس که می گفت دوستم دارد ، عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد ، رهگذری بود که روی برگ های خشک پاییزی راه می رفت ، صدای خش خش برگ ها همان آوازی بود که من گمان می کردم میگوید : دوستت دارم