خوبم تو هم خوب باش

خوبم تو هم خوب باش
 خوب خوبم
آنقدر خوب که
حجم نفس هایم
به اندازه ی یک حرف
به شمارافتاد
ومنحنی قلبم
به وزش خاطره ای در تلاطم ...

خوب خوبم
آنقدر خوب که
 یاد وعده ی دیدار
 در نگاه سرد گفتار
بر لب طاقچه ی احساس
زود ولی خیلی سخت
 از دست من و تو افتاد شکست
 اما تو را در نگاهم خوب بست

خوب خوبم
اما باز دوباره دلگیر
از همان نگاه سرد باور
 در بساط کوی تردید
 به کمین این پریدن
مهر تو دوباره زیبا
در همان خزینه ی دل
جای خود به خوبی خوش ...
کاش میشد بگویم
که چقدر خوب خوبم
 و بفهمی که چقدر خوب شدم
نمی دانم ،
نمی دانم باز چرا
زخم خنجر نگاهت
چه سریع به دل جواب کرد
 بغض تند این غرورم
آتشی میان درد غوغا

خوب خوبم
 آن قدر خوب که
بفهمی یک دوست
 تکرار خاطره ی درد شده ست

خوب خوبم
 آنقدر خوب که
میخواهم بسپارم دست خدا
 تو واون مهر صبور
که به دل قفل جفا محکم زد
 اما باز
به همان دست خدا
 تو و این باورهات
 دل من خو گرفت
 به تمام این شکن ها
 مبر از یاد دلم را
مکن با من این جفا را
 که تو را به همه عمر سپردم .....