و به آنان گفتم :

و به آنان گفتم :

هر که در حافظه ی چوب ببیند باغی ،

صورتش در وزش بیشه ی شور ابدی خواهد ماند . . . .

هر که با مرغ هوا دوست شود ،

خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد شد . . . .

آنکه تور از سر انگشت زمان برچیند ،

میگشاید گره پنجره ها را با آه . . . .



زیر بیدی بودیم ،

برگی از شاخه ی بالای سرم چیدم گفتم:

چشم را باز کنید . . . .

آیتی بهتر از این میخواهید؟

میشنیدم که به هم میگفتند :

سحر میداند . . . .

سحر