در آغوش فشردمت

در آغوش فشردمت
تو را که در قلبم نشسته بودی
باید از تو می گذشتم!
چون آب
رودخانه میشدم
از لابه لای سنگ ها عبور میکردم
و به دریا می ریختم
اما در تو
جا ماندم!
همچون مرداب که نیلوفری سپید
را در آغوش کشیده است!