می ترسم ار آدمها.....

می ترسم ار آدمها.....
آدم ها ئی که دست می گذارند روی تنهائی ات...
مجوز ورود می گیرند...
و تنها ترت می کنند....
آدم ها ئی که سایه می اندازند روی سرت...
آدم هائی که ساده می گیری بودنشان را...
و سخت می کنند گذر لحظه ها یت را...
و آنها مدام می لرزانندت با آتشفشان بی معرفتی هاشان
آدم هائی که به هزار و یک خاطره دل بسته شان می شوی
و آنها به یک اشاره پاک می کنند همه گذشته ها را...
آدم هائی که سر در آغوش همیشه یارشان نوشته اند :
برای شما تا اطلاع ثانوی تعطیل است...
آدم هائی که تو برایشان یک چیز دیگری
و دیگری یک چیز بهتر...
آدم هائی که قرار بود برایت یک دوست خوب بمانند