بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
فرض کنید که گناه و گناهکاریِ یک سارق، کلاهبردار، اختلاس کننده، محتکر، رشوه دهنده و گیرنده، رانت خوار، زمینخوار، متجاوز، جنایتکار ... و از همه بدتر، یک منافق و گمراه کننده، پوشانده شود و آشکار نگردد؛ آیا سبب انحراف، گرفتاری و هلاکت همگان نمیگردند؟!
اگر نفاق منافق علنی نگردد و چهره منافق آشکار نگردد، چگونه مقابله با او و نفاقش ممکن می گردد، در حالی که فرمود:يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ -اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنها سخت بگير! جايگاهشان جهنم است؛و چه بد سرنوشتى دارند! (سوره توبه آیه 73)
بنابراین، این که خداوند متعال ارحم الرّاحمین است و رحمت واسعه دارد، عَفوّ و غفار می باشد، سبب نمیشود که تمام رحمتش از هر حیث، همگان راشامل گردد، لذا عدهای نزد او ملعون = دور از رحمت می شوند.
این که خداوند متعال مجیب = اجابت کننده است، سبب نمی شود که هر دعایی را از همگان مستجاب نماید،چرا که هم عالم هستی،علیمانه و حکیمانه خلق شده و ربوبیت می شود، و هم نظام علیّت حاکم است، و هم خود انسان سبب محبوس شدن دعاهایش میگردد، چنان که در دعای کمیل، برای این دسته از گناهان آمرزش میطلبیم: اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَحْبِسُ الدُّعَاءَ - بار الها! ببخش بر من گناهانی را که سبب حبس دعایم میشود؛ و خلاصه آنکه ستار و غفار بودن خداوند منّان،دلیل نمیشود که همیشه تمامی گناهکاران رادرتمامی گناهانشان شامل گردد؛ به ویژه نسبت به کسانی که جاهلانه ومتکبرانه، اصرار بر گناه آشکار و علنی دارند.(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
فرض کنید که گناه و گناهکاریِ یک سارق، کلاهبردار، اختلاس کننده، محتکر، رشوه دهنده و گیرنده، رانت خوار، زمینخوار، متجاوز، جنایتکار ... و از همه بدتر، یک منافق و گمراه کننده، پوشانده شود و آشکار نگردد؛ آیا سبب انحراف، گرفتاری و هلاکت همگان نمیگردند؟!
اگر نفاق منافق علنی نگردد و چهره منافق آشکار نگردد، چگونه مقابله با او و نفاقش ممکن می گردد، در حالی که فرمود:يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ -اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنها سخت بگير! جايگاهشان جهنم است؛و چه بد سرنوشتى دارند! (سوره توبه آیه 73)
بنابراین، این که خداوند متعال ارحم الرّاحمین است و رحمت واسعه دارد، عَفوّ و غفار می باشد، سبب نمیشود که تمام رحمتش از هر حیث، همگان راشامل گردد، لذا عدهای نزد او ملعون = دور از رحمت می شوند.
این که خداوند متعال مجیب = اجابت کننده است، سبب نمی شود که هر دعایی را از همگان مستجاب نماید،چرا که هم عالم هستی،علیمانه و حکیمانه خلق شده و ربوبیت می شود، و هم نظام علیّت حاکم است، و هم خود انسان سبب محبوس شدن دعاهایش میگردد، چنان که در دعای کمیل، برای این دسته از گناهان آمرزش میطلبیم: اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَحْبِسُ الدُّعَاءَ - بار الها! ببخش بر من گناهانی را که سبب حبس دعایم میشود؛ و خلاصه آنکه ستار و غفار بودن خداوند منّان،دلیل نمیشود که همیشه تمامی گناهکاران رادرتمامی گناهانشان شامل گردد؛ به ویژه نسبت به کسانی که جاهلانه ومتکبرانه، اصرار بر گناه آشکار و علنی دارند.(پایان)
- ۱۰۵
- ۲۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط