هر تشویق نابجا یک تنبیه خاموش و بی صداست...

هر تشویق نابجا یک تنبیه خاموش و بی صداست...

میگن روز و روزگاری پسرکی بی ادب با انگشت خود در مورد ملانصرالدین که از اون حوالی میگذشت عمل ناشایستی رو مرتکب شد و ملا وی رو تشویق و خرمایی داد...مردم علت رو جویا شدن مالا چنین گفت : من با دادن این خرما او رو نه تنها تشویق نکردم بلکه بزرگترین تنبیه رو انمام دادم
لذا روزها گذشت و حاکم شهر در حالی که از آنجا میگذشت پسرک به طمع تشویقی بالاتر همین عمل رو در مورد او هم انجام داد که بلافاصله حکم به سر از تن جدا کردن پسرک همانا ‌و بزرگترین و جبران ناپذیر تنبیه همان و این همون تنبیه نامحسوس و خاموش بود در لوای تشویق ...