آنهایی که همیشه بودند، هرگز نبودند

آنهایی که همیشه بودند، هرگز نبودند

او که هرگز نبود، همیشه بود

همیشه و در تمام لحظه‌ها

به او که تمام دقایق عمرم را عطر‌آگین کرد

آنچنان که

بعد از سالیان دراز

هنوز از شمیم خوش آن لحظه‌ها سرشارم

و رد پایش هنوز در خواب‌های هر شب من…

از این دوری طولانی از این کابوس بیزاریم

از این حسی که میدونی و میدونم به هم داریم

از این که هر دو میدونیم نباید فکر هم باشیم

از این که تا کجا میریم اگه یه لحظه تنها شیم

نه میتونم از این احساس رها شم تا تو تنها شی

نه اون اندازه دل دارم ببینم با کسی باشی...
دیدگاه ها (۳۰)

پدر! می‏خواستم ازتو بنویسم؛ گفتم: یداللّهی؛ دیدم، علی(ع) است...

هنوز با صدات دلم میلرزه... هنوز وقتی میخندی غرق خاطرات گذشته...

اگر بدانی جایگاهت کجاست ، مرا باور میکنی اگر بدانی چقدر دوست...

Where do I begin ,To tell the story Of how great a love can ...

the first part writer:نور رعد و برق شدیدی که به جون شهر افتا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط