ای کاش

ای کاش
عکسم
در جیب کوچک پیراهنت
جزئی از وجودت میشد
و هر وقت کم می آوردی
دستت را میگذاشتی روی سینه ات
چشمانت را می بستی
و ارام می گفتی
تو را که دارم
دیگر چه می خواهم؟
ای کاش
در شهر گم می شدم..
و تو تهران را وجب به وجب می گشتی
و من ، تو را
زودتر از خودم
پیدا می کردم
ای کاش
هر روز برایت شعر می گفتم
و با صدای بلند می خواندم
تا گوش جهان را
از عشقمان کَر کنم..
ای کاش می فهمیدی
دیرگاهیست
با همین "ای کاش ها" زندگی می کنم
و به غیر از تو
هیچ چیزِ دیگری در این جهان را
جدی نمی گیرم!