تنهایی

تنهایی
مثل باران پاییزی
وسوسه‌ی قدم‌زدن است در خیابان؛
که می‌روی و باز می‌‌گردی و تازه می‌فهمی:
خیس شده‌ای، تا مغزِ استخوان‌هات!
دیدگاه ها (۴)

گرمایی بودم همیشه ولی بین خودمان بماندسرمایی می شوم وقتی پای...

Part ۱: ملاقات در بارانباران از عصر شروع شده بود و حالا نزدی...

🌙 خنده‌ات، بوی گریه‌های نکرده می‌دهد. آغوشت را که باز می‌کن...

🍂🍁 پاییز که می‌آید، جاده‌ها قصه‌گو می‌شوند...باران آرام می‌ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط