عشق، زاده‌ی عمل است

عشق، زاده‌ی عمل است
اگر بدانی که کسی جز خودِ تو نمی‌تواند تو را خوشبخت کند، و اگر بدانی که خوشبختی نتیجه‌ی عشقی‌ست که در دلِ تو می‌جوشد، آنگاه به آفریننده‌ی عشق تبدیل خواهی شد؛ اربابِ عشق خواهی شد. عشق، زاده‌ی مفاهیمِ ذهنی نیست؛ عشق، زاده‌ی عمل است. عشقی که در عمل تجلی می‌کند، آفریننده‌ی خوشبختی نیز هست. تنها راهِ آفرینشِ عشق، تمرینِ عشق است. تمرین است که تو را آفریننده‌ی عشق می‌سازد.