یه پسرایی هستن که:

یه پسرایی هستن که:

صدای خندشون تو خیابون میپیچه...

ابروهاشون فابریک خودشونه...

همونایی که نه لکسوز دارن نه کمری...امامرام دارن...

چشمشون همه جا کارنمیکنه و دنبال موی بلوند وچشم آبی نیستن...

پسرایی که موزیک خارجی رو بدون دونستن معنیش حفظ نمیکنن...

پاتوقشون مهمونی و شیشه و انواع مشروبی جات نیس...

... آره رفیق ...

اونایی که تکیه کلامشون معرفته...

بی ریا ، باخدا ، مهربون و بامسئولیتن...

آدم میتونه بهشون تکیه کنه...کنارشون آرامش داری...

کنارش باشی یا نباشی حواسش به بقیه دخترانیس...

این جورپسرا خیلی مردن...

خیلی تکن ، خیلی خاصن...

خیلی شوخن و جنگولک بازی درمیارن...

... ولی احساسشون قویه ...

آه که بکشن...خدا دنیارو براشون زیر و رو میکنه...