زنی را می شناختم

زنی را می شناختم
با قلبش عاشق شد
اما با منطقش ازدواج کرد
حال نانش خوب بود
حال تختخوابش هم
حال شعرهایی که میشنید عالی
و حال عاشقانه هایش هم...
فقط گاهی در آینه قدیه اتاقش
وقتی در زیباییش گم میشد
یک سوال مبهم اسیرش می کرد ؛
چه کسی مرا بیشتر دوست می داشت
آنکه آتش به اجاق خانه ام آورد
یا آنکه در آتش عشقم سوخت...