بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
وَالْعَقْلُ حِفْظُ التَّجارِبِ،وَخَيْرُما جَرَّبْتَ ما وَعَظَكَ -عقل،حفظ تجربه‌هاست،و بهترین چیزی‌ که تجربه کرده‌ای‌، آن است که تو را پند دهد.
بادِرِ الْفُرْصَةَ قَبْلَ اَنْ تَكُونَ غُصَّةً - به جانب فرصت بشتاب پیش ازآنکه غصه و حسرت گردد.
لَيْسَ كُلُّ طالِب يُصيبُ، وَ لا كُلُّ غائِب يَؤُوبُ - این طور نیست که هر خواهنده‌ای‌ به مقصد رسد، و هر غائب شونده‌ای‌ بازگردد.
وَ مِنَ الْفَسادِ اِضاعَةُ الزّادِ وَ مَفْسَدَةُ الْمَعادِ - از زمینه‌های‌ فساد، ضایع کردن زاد و توشه و تباه کردن معاد است.
وَ لِكُلِّ اَمْر عاقِبَةٌ، سَوْفَ يَأْتيكَ ما قُدِّرَ لَكَ - برای‌ هر کاری‌ عاقبتی‌ است، آنچه برایت رقم خورده، زود است به تو برسد.
التّاجِرُ مُخاطِرٌ. وَ رُبَّ يَسير اَنْمى مِنْ كَثير - تاجر در خطر است. و چه بسیارمال اندکی‌ که ازمال بسیار بابرکت‌تر است.
وَلا خَيْرَ فى مُعين مَهين، وَ لا فى صَديق ظَنين - خیری‌ در یاری‌ دهنده پست، و رفیق متّهم نیست.
ساهِلِ الدَّهْرَ ما ذَلَّ لَكَ قَعودُهُ. وَ لا تُخاطِرْ بِشَىْء رَجاءَ اَكْثَرَ مِنْهُ - تا وقتی‌ شتر زمانه رام توست آن را آسان گیر. نعمتی‌ را به امید بیشتر به دست آوردن در خطر مینداز.
وَ اِيّاكَ اَنْ تَجْمَحَ بِـكَ مَطِيَّةُ اللَّجاجِ - از اینکه مرکب لجاجت تو را چموشی‌ کند لجبازی تو را ببرد بپرهیز.(پایان)