هیچی سخت تر از این نیست که از همون سلام اول، نگران روز خد

هیچی سخت تر از این نیست که از همون سلام اول، نگران روز خداحافظی باشی.
انگار بعضیا، از لحظه ی اومدن، داغ رفتن رو روی دلت می ذارن.
درست وقتی می خوای حرف بزنی، می خوای بهش بگی؛ باش، بمون، با تو حالم خوبه.. از چشماش می خونی که باید سکوت کنی.
از نگاهش می فهمی که باید سکوت کنی و خودت رو پیشش جا بذاری.
من فکر می کنم ما توی زندگی، همینقدر اختیار داریم، همینقدر حق انتخاب داریم که بشینیم و رفتن یکی دیگه رو سیر تماشا کنیم.
ما دقیقا همینقدر مختاریم.
.
می دونی؛
من هیچوقت درک نکردم، اصلا چرا باید روزی، آدمی رو ببینم که وقت رفتنش، وجودم رو با خودش می بره!