برایم مداد بیاور مداد سیاه...

برایم مداد بیاور مداد سیاه...
میخواهم روی چهره ام خط بکشم تا به جرم زیبایی در قفس نیوفتم...
یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس نیوفتم...
یک مداد پاک کن برای محو لبهایم...
نمیخواهم کسی به هوای سرخیشان سیاهم کند...
یک بیلچه تا تمام غرایز زنانه ام را از ریشه در بیاورم...
شخم بزنم وجودم را...
بدون اینها راحت تر به بهشت میروم گویا!
یک تیغ...که بتراشم موهایم را..سرم هوایی بخورد
و بی واسطه ی رو سری کمی بیاندیشم...
نخ و سوزن برای زبانم...میخواهم بدوزمش به سق
اینگونه فریادم بی صداتر است...
قیچی یادت نرود..میخواهم هر روز اندیشه هایم را سانسور کنم...
پودر رخت شویی هم لازم دارم...
برای شست و شوی مغزی...
مغزم را که شستم پهن کنم روی بند تا آرمانهایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت...
سر آخر اگر پولی برایت ماند...
برایم پلاکاردی بخر...به شکل گردنبند...
بیاویز به گردنم و با خط درشت رویش بنویس...
"من یک انسانم"
"یک زن"
"نه یک کالا"