خا نشین ره میخانه ام

خاڪ نشین ره میخانــه ام
خانه خراب دل دیوانه ام

زان ڪه به میخانه بجز یار نیست
ڪشمڪش صفحه و زنار نیست

هرچه در آنجاست بود در خروش
جام مے و مے زده و مے فروش

حـسرت بگـذشتـه و آینـده نیـست
جز به ره عشق ڪسے بنده نیست

اے ڪه به دام تو اسیرم اسیر
لـذت دیوانگے از من مگیـر

بنـده عشقـم ڪن و نامم بـده
خاڪ رهم ساز و مقامم بده

"هما میر افشار"