تاک اَز بویِ تَنَت مَست به خود میپیچَد...

تاک اَز بویِ تَنَت مَست به خود میپیچَد...

.
نگاه کن از رد انگشتهامان بر گونه ها
بر شانه ها
و جای بوسه ی بر پیشانی
با این همه نشانی
ما هرگز یکدیگر را گم نخواهیم کرد...
.
.
.
اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو.
-نزار قبانی