به این شهر هیچ وقت سر نزد سپیده

به این شهر هیچ وقت سر نزد سپیده

نه سر نزد سپیده

حتی تو تاریکی غنچه دادم

هیچکی نمیتونه گلِ وجودمو از تنم بچینه

این تن انقدر دُویید بُرید تو آغوشِ بادِ ازش نفس بگیره

فکرِ رفتن اصلا از سرم نمیره

تو سرزمین خون موندم

زنده باد تنی که پا جنگ کردن بمیره

به این شهر هیچ وقت سر نزد سپیده

نه سر نزد سپیده

حتی تو تاریکی غنچه دادم

هیشکی نمیتونه گلِ وجودمو از تنم بچینه

این تن انقدر دُویید

برید تو آغوشِ بادِ ازش نفس بگیره

فکرِ رفتن اصلا از سرم نمیره

تو سرزمینِ خون موندم

زنده باد تنی که پا جنگ کردن بمیره