در تماشای تو

در تماشای تو
قانع نشوم من
به دو چشم

همه چشمان جهان
گو به سرم
بشتاب

ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﻌﺮ و ﺗﻐﺰل ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﻣﻦ اﺳﺖ
ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻗﻮل و ﻏﺰل ﻧﯿﺰ در ﭘﻨﺎه ﻣﻦ اﺳﺖ

ﺻﻔﺎی ﮔﻠﺸﻦ دﻟﻬﺎ ﺑﻪ اﺑﺮ و ﺑﺎران ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ ﻣﺤﻮل ﺑﻪ اﺷﮏ و آه ﻣﻦ
اﺳﺖ

ﺻﻼی ﺻﺒﺢ ﺗﻮ دادم ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ ٔ ﺷﺒﮕﯿﺮ
ﭼﻪ روزﻫﺎ ﮐﻪ ﺳﭙﯿﺪ از ﺷﺐ ﺳﯿﺎه ﻣﻦ
اﺳﺖ

ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻤﯽ ﮐﻪ در او دﺷﻤﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎن ﺑﺨﺮﻧﺪ
ﻋﺠﺐ ﻣﺪار اﮔﺮ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﮔﻨﺎه ﻣﻦ اﺳﺖ

#شهریار