تو ای کرمانشهان،ای شهر شیرین تو گویای ت

تو ای کرمانشهان،ای شهر شیرین تو گویای تمدن های دیرین

توشهری جاودان و لاله گونی سرافرازی و همچون تیسفونی

هزاران ساله آثار فراوان نموده چرخ گردون در تو پنهان

زگوتی و ز کاسیها و لولا ز کردوخی و مانایی و اولا

ز تاهید و پرستشگاه آذر ز آثار کهن آن مهر پرور

ز دوران کهن تا عصر حاضر هزاران ساله تاریخت به خاطر

همه آثارشان کرمانشهان است که خود گویای تاریخ جهان است

گواهم مندرج در بیستون است که نام داریوش در آن ستون است

زگهواره ز گوران قلعه شاهین ز سر میل کرند و قصر شیرین

ز پاطاق و ز ریجاب و ز سرپل بروید در بهاران لاله و گل

ز کوه بیستون و طاق بستان شده کرمانشهان چون باغ و بستان

به طاق بوستان و طاق گرا به ایوان مداین طاق کسری

به آن رود خروشان دالاهو به ذکر یا علی گویان خداجو

به آن مرصاد و آن رزمندگانش که جاوید بماند نام و نشانش

دلیرانت چو شیرانند به بیشه همه آریایی کُردند ز ریشه

اگر دشتت سراسر گشته سنبل به خون آن شهیدان غرقه در گل

که هست کرمانشهان تاریخ بیدار ز بهر حفظ ایران کرده پیکار

همیشه سر فراز و استوار است که خاک این وطن را پاسدار است

فدای ذره ذره خاک پاکت که در غرب وطن شد جایگاهت