برای مردی که تنهارفیقش سقف ودیواره ...شباشم ابری ودلگیر ا

برای مردی که تنهارفیقش سقف ودیواره ...شباشم ابری ودلگیر اونم از دود سیگاره ...یه مرده خسته راز راهوکه خستس از زمین خوردن...که سقف آرزوهاشم خلاصه میشه تو مردن...نخواست باورکنه اینو که رسم روزگاراینه...که تنها همدم شبهاش یه مشت آهنگ غمگینه...که عشقش جازدورفت و ازاین غمگین ترم میشه...کسی که قصدش این باشه کسی که بایکم گریه با این آهنگ سبک میشه...آره دیوونگی کردی ولی دیوونگی اینه...که جز این سقف واین دیوار کسی اشکاتو نمیبینه...همش ازخودگذشتن بود که این خاصیت مرده...که طعم شور هر اشکی نمک گیرش نمیکرده