نکتهها و پیام های سوره آل عمران آیه 104 :
نکتهها و پیام های سوره آل عمران آیه 104 :
1.قرار گرفتن آیهی امر به معروف و نهی از منکر در میان دو آیهای که دستور اتّحاد و یکپارچگی میدهد، شاید از آن رو باشد که در نظام اجتماعیِ متفرّق و از هم پاشیده، یا قدرت دعوت به خیر و معروف وجود ندارد و یا اینکه چنین دعوتهایی مؤثّر و کارساز نیست.
2.امر به معروف ونهی از منکر، به دو صورت انجام میشود:
- به عنوان وظیفهای عمومی و همگانی که هرکس به مقدار توانایی خود باید به آن اقدام کند.
- وظیفهای که یک گروه سازمان یافته و منسجم آن را به عهده دارد و با قدرت، آن را پیمیگیرد. چنانکه اگر رانندهای در خیابان خلاف کند، هم سایر رانندگان با چراغ و بوق به او اعتراض میکنند و هم پلیس برای برخورد قاطع با متخلّف وارد صحنه میشود.
3.در باره امر به معروف و نهی از منکر، روایات بسیاری آمده که از نقل آنها صرفنظر و به این مقدار بسنده میکنیم که علی علیه السلام فرمود: «اگر امر به معروف و نهی از منکر ترک شود، کارهای نیک و خیر تعطیل و اشرار و بَدان بر خوبان مسلّط میشوند». (نهجالبلاغه، نامه 47)
4.در جامعه اسلامی، باید گروهی بازرس و ناظر که مورد تأیید نظام هستند، بر رفتارهای اجتماعی مردم نظارت داشته باشند.
5.اصلاح جامعه و جلوگیری از فساد، بدون قدرتِ منسجم و مسئول مشخّص امکان ندارد.
6.دعوتکنندهی به خیر ومعروف باید اسلامشناس، مردمشناس و شیوه شناس باشد. لذا بعضی از افراد این وظیفه را به عهده دارند، نه همه آنها.
7.دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر، باید به صورت دائمی باشد، نه موسمی و موقّتی. («یَدْعُونَ، یَأْمُرُونَ، یَنْهَوْنَ» فعل مضارع، نشانه استمرار است)
8.امر به معروف، بر نهی از منکر مقدّم است. اگر راه معروفها باز شود، زمینه برای منکر کم میگردد.
9.کسانی که برای رشد و اصلاح جامعه دل میسوزانند، رستگاران واقعی هستند و گوشهگیرانِ بیتفاوت را از این رستگاری سهمی نیست.
#قرآن#قرآن_کریم#نکته_ها_و_پیام_های_قرآنی#مصحف#استاد_قرائتی#اسلام#شیعه#تفسیر#تفسیر_نور#کتاب_خدا#أیات#آیه#سوره#پیام#پیام_قرآن#پرسش_قرآنی#تفسیر_قرآن#ترجمه قرآن#quran#
10.فلاح و رستگاری، تنها در نجات و رهایی خود خلاصه نمیشود، بلکه نجات و رشد دیگران نیز از شرایط فلاح است.
1.قرار گرفتن آیهی امر به معروف و نهی از منکر در میان دو آیهای که دستور اتّحاد و یکپارچگی میدهد، شاید از آن رو باشد که در نظام اجتماعیِ متفرّق و از هم پاشیده، یا قدرت دعوت به خیر و معروف وجود ندارد و یا اینکه چنین دعوتهایی مؤثّر و کارساز نیست.
2.امر به معروف ونهی از منکر، به دو صورت انجام میشود:
- به عنوان وظیفهای عمومی و همگانی که هرکس به مقدار توانایی خود باید به آن اقدام کند.
- وظیفهای که یک گروه سازمان یافته و منسجم آن را به عهده دارد و با قدرت، آن را پیمیگیرد. چنانکه اگر رانندهای در خیابان خلاف کند، هم سایر رانندگان با چراغ و بوق به او اعتراض میکنند و هم پلیس برای برخورد قاطع با متخلّف وارد صحنه میشود.
3.در باره امر به معروف و نهی از منکر، روایات بسیاری آمده که از نقل آنها صرفنظر و به این مقدار بسنده میکنیم که علی علیه السلام فرمود: «اگر امر به معروف و نهی از منکر ترک شود، کارهای نیک و خیر تعطیل و اشرار و بَدان بر خوبان مسلّط میشوند». (نهجالبلاغه، نامه 47)
4.در جامعه اسلامی، باید گروهی بازرس و ناظر که مورد تأیید نظام هستند، بر رفتارهای اجتماعی مردم نظارت داشته باشند.
5.اصلاح جامعه و جلوگیری از فساد، بدون قدرتِ منسجم و مسئول مشخّص امکان ندارد.
6.دعوتکنندهی به خیر ومعروف باید اسلامشناس، مردمشناس و شیوه شناس باشد. لذا بعضی از افراد این وظیفه را به عهده دارند، نه همه آنها.
7.دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر، باید به صورت دائمی باشد، نه موسمی و موقّتی. («یَدْعُونَ، یَأْمُرُونَ، یَنْهَوْنَ» فعل مضارع، نشانه استمرار است)
8.امر به معروف، بر نهی از منکر مقدّم است. اگر راه معروفها باز شود، زمینه برای منکر کم میگردد.
9.کسانی که برای رشد و اصلاح جامعه دل میسوزانند، رستگاران واقعی هستند و گوشهگیرانِ بیتفاوت را از این رستگاری سهمی نیست.
#قرآن#قرآن_کریم#نکته_ها_و_پیام_های_قرآنی#مصحف#استاد_قرائتی#اسلام#شیعه#تفسیر#تفسیر_نور#کتاب_خدا#أیات#آیه#سوره#پیام#پیام_قرآن#پرسش_قرآنی#تفسیر_قرآن#ترجمه قرآن#quran#
10.فلاح و رستگاری، تنها در نجات و رهایی خود خلاصه نمیشود، بلکه نجات و رشد دیگران نیز از شرایط فلاح است.
- ۲.۷k
- ۰۴ بهمن ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط