حقیقتِ یگانه عالم:

حقیقتِ یگانه عالم:
در باطن، تنها یک وجود و یک نورِ مطلق وجود دارد که به کل هستی جان بخشیده است.

دلیل تفاوت‌ها:
این نورِ یگانه بی‌نهایت صفت دارد (مانند رحیم ، جبار، خالق، قهار و...). برای اینکه این صفاتِ متنوع مجال ظهور پیدا کنند، نیاز به آینه‌های مختلف (مظاهر) بود. انسان‌ها و موجودات هر کدام آینه یا مظهرِ یکی از صفاتِ این نور هستند


فلسفه کثرت (چندگانگی):
اگر همه چیز یکی و شبیه به هم بود، کثرتی وجود نداشت. اگر کثرت و تفاوت نباشد، اصلاً مفهومی به نام «توحید» (یگانه دانستن) بی‌معنی می‌شد؛ چرا که توحید زمانی معنا دارد که تفاوت‌ها را ببینیم و در نهایت همه آن‌ها را جلوه‌های یک حقیقتِ واحد بدانیم.

به زبان ساده‌تر: یک چراغِ پرنور را تصور کنید. برای اینکه تمامِ رنگ‌ها و زیبایی‌های این نور (طیف‌های مختلف) در یک اتاق تاریک دیده شوند، به منشورها و آینه‌های مختلفی نیاز است تا هر کدام بخشی از این نور را به نمایش بگذارن