مثل ِ پیرمرد ِ متولد ِ ۱۳۰۰

مثل ِ پیرمرد ِ متولد ِ ۱۳۰۰
نه لباس ِ سربازی ام مانده است
نه فرمانده ام
نه متفقین مانده اند
نه پل ِ عابر ِ پیاده ی ِ مخبرالدوله
نه عابرهایش
نه آن دخترکی که دستش در دست ِ مادر
نان ِ سنگک در دست
نه نان و نه نانواها
نه همبازی و همپالکی هایم ...
مثل ِ پیرمرد ِ متولد ِ ۱۳۰۰
از من تنهایی مانده است ...

علیرضا روشن