وقتی ابد چشم تو را

وقتی ابد چشم تو را

پیش از ازل می آفرید


وقتی زمین ناز تو را

در اسمانها میکشید


وقتی عطش طعم تو را

با اشکهایم می چشید


من عاشق چشمت شدم

نه عقل بود و نه دلی


چیزی نمیدانم از این

دیوانگی و عاقلی


یک آن شد این عاشق شدن

دنیا همان یک لحظه بود


آن دم که چشمانت مرا

از عمق چشمانم ربود


وقتی که من عاشق شدم

شیطان به نامم سجده کرد


آدم زمینی تر شد و

عالم به ادم سجده کرد


من بودم و چشمان تو

نه آتشی و نه گلی


چیزی نمی دانم از این

دیوانگی و عاقلی


من عاشق چشمت شدم

شاید کمی هم بیشتر


چیزی در ان سوی یقین

شاید کمی هم کیش تر


آغاز و ختم ماجرا

لمس تماشای تو بود


دیگر فقط تصویر من

در مردمک های تو بود