بودنت دروغ محض بود عشق من تو دلت که هیچ هواست هم با من نب

بودنت دروغ محض بود عشق من تو دلت که هیچ هواست هم با من نبود وفقط زمانی با من بودی که کسی را نداشتی ..ساعت های نبودنت همچون حلقه ای به دور گردنم بسته میشود
عشق من حالا تو رفتی
تورفتیو منو تودنیایی از غم تنها گذاشتی تو رفتیو من موندم یه عمر داغ بی تو بودن که بر دلم گذاشتی من ادم برفی ای نبودم که یکشبه به پایت اب شوم بی معرفت من مو به مو سفید شدم همه چیز را شکستی و رفتی غرورم را دلم را قلبم را همه ی وجودم را در این میان کسی که فکر میکردم جفت من است با دیگری جفت شد اری و در این میان چیزی به جز جفتک سهم من عاشق نشد...تونیستی وشبهای اینجاآنقدر دلگیراست که سوت قطارهر ادمی را وسوسه میکند برودودیگرهیچ وقت برنگردد ..تووقتی پرزدی دل باتوپرپرزد فقط غم بودکه اومدحلقه بردرزد حال من زار است ...به احترام احساسی که مرد فقط یک لحظه سکوت
......
به راستی ...
عشق من تو
تودرچه حالی؟