آدم ها گاهی خاکستری اند...

آدم ها گاهی خاکستری اند...
نه بودنشان آرامت می کند و نه رفتنشان...!
گاهی چنان با عشق می آیند
که هُرم نگاهشان
و عطر حرف هایشان
روحت را می نوازد
و گاهی چنان بی مِهرند
که تو می مانی
پنجره ای رو به پاییز
بغضی تلخ
و سکوت و سکوت و سکوت
آدم ها را جدی نگیرید
خودتان باشید
بغض ها را ببلعید
از هستی لذت ببرید
و عشق ببخشید به جانِ روزهایتان...
آدم ها را جدی نگیرید
آدم ها گاهی خاکستری اند