خوشا به بختِ بݪندم ڪه در ڪنار منی

خوشا به بختِ بݪندم ڪه در ڪنار منی
تو هم قرارِ منی هم تو بیقرارِ منی
گذشت فصݪِ زمستان، گذشت سردی و سوز
بیا ورق بزن این فصݪ را ، بهارِ منی
به روز های جدایی دو حاݪت است فقط
در انتظار تواَم یا در انتظار منی
"خوش است خݪوت اگر یار یار من باشد"
خوش است چون شب روز در ڪنار منی
بمان ڪه عشق به حاݪِ من تو غبطه خورَد