محبوب من سلام ،

محبوب من سلام ،
زمان به وقت نوشتن،
نامه های عاشقانه ی ماست
برای پیشکش دیداری دیگر...
و شاید نفسی تازه گرفتن،
برای ادامه ی زندگی در این دنیای پر از هیاهو ...
همه چیز همان همیشگی ست...
همان اضطراب اولین دیدار،
همان هیجان و
همان لبخند هایی که از ذوق دیدنت
از لب هایم محو نمی‌شود...
و چقدر دوست دارمش،
این احوال را...
این لبخند های پر از معنا را...
همه را به یمن بودنت در زندگی ام دارم،
قدر میدانمش و می ستایمش،
بابتش ازت بسیار ممنونم...
دوست داشتنی ترین بخش سرنوشتم،
دیدن تو قشنگترین تکرار است،
و قشنگترین ثانیه هایی که ساعت،
می‌تواند به مثال ضربان های قلب
برایمان بنوازد ...
زیباست...
همه چیز کنار تو زیباست،
تمام خیابان هایی که با تو طی می‌شود
انگار جور دیگریست،
تو چه کرده ای که احوال من
با تو انگار دنیای دیگریست!