ﺩﻟﻢ ﻣےﺧﻮﺍﻫﺪ

ﺩﻟﻢ ﻣےﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﺭ ﯾﮏ ﮐﺎﻓﻪ ے ﺷﻠﻮﻍ
ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺪﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﻭ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ
ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ؛
ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ ؛
ﻋﺸﻖ ﻫﺎ ﺭﺍ .
ﺩﻟﻢ ﻣے ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺎﻓﻪ ﭼے ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻗﻬﻮﻩ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ
ﺳﺮﺩ ﺑﺸﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ
ﺑﻌﺪ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ
ﺁﺭﺍﻡ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﮕﻮﯾﺪ
ﮐﺠﺎ ﻣےﮔﺬﺭﺩ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﺖ ؟
ﺟﻮﺍﺑےﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ
ﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻢ
ﻭ ﺯﯾﺮِ ﻟﺐ ﺑﮕﻮﯾﻢ
ﮐﺎﻓﻪ ﭼے !
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﺎ ﻧﻤﯿﺮﺩ
ﺑﺎﻭﺭِ ﺑﻮﺩﻥِ ﺩﺳﺘے
ﻧﮕﺎﻫےﻋﺸﻘے
ﺗﻠﺨےِ ﻗﻬﻮﻩ ﭘﯿﺸﮑﺶِ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎﯾے ﮐﻪ ﻣےﺁﯾﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻓﻪ ﺍﺕ
ﻗﻬﻮﻩ ﻣے ﻧﻮﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ
ﭼﻪ ﺗﻠﺦ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺣﺎﻝِ ﺭﻗﺼﻨﺪﻩ ﺍے
ﺣﻮﺍﻟےِ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﻭﺭے ﻫﺎ