بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
ب) - اما ماه مبارک رمضان، دو حرمت دارد. یکی خود ماه مبارک است و دیگری روزه‌داران؛ و اولی حرمت ماه مبارک بسیار مهم‌تر است.
چه بسا درخانه‌‌ روزه‌دار، کسانی از کودک یا سایر اعضای خانواده باشند که روزه‌دار نیستند و چه بسا در یخچال روزه‌دار، خوردنی‌ها و آشامیدنی‌های بسیاری باشد، چه بسا شغل روزه‌ دار، ارائه خدمات پذیرایی به مسافران و یا بیماران باشد و اما ماه مبارک رمضان، به قوت و قداست خودش، برای همگان باقیست.
بنابراین، غرض اصلی از روزه‌خواری علنی در مقابل چشم دیگران، حرمت شکنی، ساختار شکنی و تغییر فرهنگ می‌باشد؛ وگرنه آن کسی که می‌خواهد در کوچه و خیابان و در انظار دیگران بخورد و بیاشامد، از گرسنگی و تشنگی به عسر وحرج و حالت مرگ نیفتاده و می‌تواند دقایقی صبر کند و در خلوت بخورد و بیاشامد.
در واقع این نوع تحرکات، یک نوع مقابله و مبارزه علیه اسلام و مسلمانان و فرهنگ و ادب اسلامی و انسانی می‌باشد.
به تعبیری جنگ نرم است. می‌خواهند با جهالت ولجبازی تمام، قداست زدایی کنند و فرهنگ را تغییر دهند. البته منظور این نیست که هر نادان و بی‌ادبی که در انظار روزه‌خواری کرد، حتماً چنین قصدی دارد، بلکه منظوراصل اصرار بر روزه‌ خواری در انظار عمومی می‌باشد.
بنابراین،نه چنین است که خوردن وآشامیدن درانظار،به ویژه درمقابل گرسنگان و تشنگان، درطول سال اشکال نداشته باشد و نه چنین است که حرمت روزه‌خواری علنی، فقط برای نگاه روزه‌ داران باشد.
بی‎تردید کسی که در انظار عمومی می‌ خورد و می‌آشامد،نزاکت و ادب اجتماعی ندارد کسی که در مقابل دید گرسنگان و تشنگان می‌خورد و می‌آشامد و به آنها نمی‌دهد، به غیر از جهالت، بسیار شقی و ظالم نیز هست و کسی که در ماه مبارک رمضان روزه‌خواری علنی می‌کند، دو گناه مرتکب می‌شود.(پایان)