خــــــــــدایا ......

خــــــــــدایا ......
جــــورے دستم را بگیر و بلندم ڪن
ڪــہ هــمہ اطرافیانم یادشان بماند
مــــــــن هــم خــــــــــدایــے دارم .....
‍
یادشان بــــماند ژِســــــتِ خـدایــے
بَــرازنده بـنده ے خـــدا نـــیست ...
‍
یادشــان بــماند حــــرفهایــشان
تـــا اَبـــــد در خـــاطرم خـــواهد مــــاند
حتــے اگـــر بـــہ رویشان لبخند بزنم
و هـــــیـــــــچ نــــــگـــــــویم .....
‍
یادشـــــان بــــــمانـــــد
همان گونہ ڪــہ با حـرف هایشان
دلـــــــم را شـڪـــــستــــند
تــــو آن بالا همـــہ را شنیده ای...