...

...
اینقدر چیزهایی را که میدانم
برایم دوره نکن
بدبختی هایم را تکرار نکن
از بَرَم همه شان را..
که ذکر تمام هفت شنبه هایم
بدبختی است..
.
اینقدر از صغری کبری چیدنت
بی اعتباری تقدیر را نتیجه نگیر..،
این روزها، من
خسته تر از تن دادن به بحث های منطقی ام..
می دانی..! تو
با تمام استدلال هایت هم
نمی توانی بدبختی را بدل به خوش بختی کنی..
.
.
به جای موعظه
بیا بنشین و کمی از زندگی برای روح خود آزارم بگو..
نبودنت از روزگارم همه چیز را در میاورد،
نبودنت از جنس دَمار است..
.
.
بیا و کمی از جنس بودن،
چیزی به روزهایم ببخش..
بیا
پیک شرابم
مدت هاست بهانه ته سیگارهایت را می گیرد
بیا
تا من برایت از خوش بختی فلسفه ببافم...