دلم به همان

دلم به همان
نیم نگاهت خوش بود
تو همان را از من گرفتی
چرا؟؟
من زنم با هزاران موی رگ شکننده
که بوجود آورنده ی قلبم هستند
تو قاتل جانم شدی
چرا‌؟؟
تو مرا با نیم نگاهت خلق کردی
یاد ت هست؟؟ پس
فریادت میزنم
از همان فریاد های زنانه
که پژواکش
قلب کوه را به درد می آورد....