عزیزکم

عزیزکم
امروز اشکهایم را بدرقه راهی کردم 
که شاید هیچ گاه برگشتی درآن نباشد !!!
امروز از دلتنگی برایت گفتم ...
از عشق ...
از نداشتنت ...
وگم کردنت ...
وتو از پشیمانیت گفتی!!
نه آنکه پشیمان دل دادگیت باشی ...
نه!!!
تو پشیمانیت از چشم به راه ماندن من تا به ابد همان راه پر خطر بی پشتوانه بود!!!
آرام جانم 
این را بدان 
که من تا همیشه 
همه فرداهای نیامده !!!
دل برمهربانیت بسته ام !!!
من دستهای تورا سایه سرم کرده ام !!
تا همیشه تاریخ بدانند !!!
که وصالی شیرین تر از وصال غم هایم در افق عشق نیست !!
چقدر بی دریغ چشم های اشکبارم را بوسیدی
وچه یادمانی از این شیرینتر 
که من وتو تا ابد وجودمان ...
رفیق شفیق عاشق بمانیم !!!!
پاینده باشی عزیزتر از جانم ....