.

.


الهی..... .

الهی! تا تو در غیب بودی من همه عیب بودم چون تو از غیب به در آمدی من از عیب به در آمدم. .

الهی! نه ظالمی که گویم زنهار، نه مرا بر تو حقی که گویم بیار چون در اول برداشتی در آخر فرومگذار. .

الهی! اگر کار به گفتار است بر سر همه تاجم و اگر به کردار است به پشّه و مور محتاجم. . .

الهی! همتی ده که شوق اطاعت افزون کند و طاعتی ده که به خشنودی تو رهنمون کند. .

الهی! یقین ده که در آن شک و ریا نبود و علمی که بی برق و ضیا نبود. .

الهی! به حق آنکه تو را هیچ حاجت نیست، ببخش بر آنکه او را هیچ حجّت نیست. .

الهی! به درگاه آمدم بنده وار، لب پُر توبه و زبان پراستغفار، خواهی به کرم عزیزدار خواهی خوار، که من خجلم و شرمسار، تو خداوندی و صاحب اختیار. .

الهی! آنچه مرا کام است نه به اندازه ی کام است، چون کرمت عام است؛ اگر نظر کنی کار تمام است. . .

الهی! گدای تو به کار خود شاد است، زیرا هر که گدای تو شد در دو عالم سلطان است. . .


مخاطب خاص من. ......خدا