me

me
15 خرداد 95

در مرور خاطراتم گاه میلرزد دلم
خوب میدانم که دائم سادگی شد مشکلم

هر چه در دلدادگی بالا پریدم در برش
در کران آسمانش نقطه گشتم بر سرش

هر چه من بالا پریدم نقطه گشتم بیشتر
نیستش فرقی میان خوب و بد در نزد خر

دستهایم در دهانش تا به آرنجم عسل
چون سگان بی نسب گازم گرفتش در
عمل

عهد بستم با خودم بر کرکسان دل مسپرم
از سرم تا شصت پا از زخم خنجر ها پرم

عبرتم گشته که راه عقل از دل بهتر است
هر که با دل رفت دائم هر دو چشمانش تر است