هشت سطح آگاهی 

هشت سطح آگاهی 
 
 ١-در سطح آگاهی اول، شخصی که عملی اشتباه را انجام می دهد؛ اصرار دارد که عمل او درست بوده و دیگران را محکوم می کند. این شخص به خاطر اعتقاد عمیق برای انجام عمل اشتباه خود از انجام هیچ کاری پروا نداشته و دست به انجام هر کاری می زند تا عملش را به کرسی نشاند.
 
٢-در دومین سطح آگاهی شخص پس از انجام عمل اشتباه خود، پی به اشتباه خود برده و از درون احساس پشیمانی می کند ولی این پشیمانی را بروز نمی دهد.

٣- سومین سطح آگاهی شخصی در حین انجام عمل اشتباه خود، پی به اشتباه خود برده و دیگر آن را ادامه نمی دهد. شخص قادر به کنترل احساسات و افکار خود می باشد.

٤-در چهارمین سطح آگاهی شخص قبل از انجام عملی اشتباه متوجه آن عمل شده و آن را انجام نمی دهد.

٥-در پنجمین سطح آگاهی شخص خود عمل اشتباهی انجام نمی دهد ولی اعمال اشتباه دیگران موجب آزار و خشم او می شوند.

٦-در سطح آگاهی ششم شخص عمل اشتباهی انجام نمی دهد و با دیدن اعمال اشتباه دیگران احساس ترحم و دلسوزی نسبت به آنها می کند.
 
٧-در سطح آگاهی هفتم. شخص عمل اشتباهی انجام نمی دهد و در دیگران نیز عملی اشتباه نمی بیند.

٨-سطح آگاهی هشتم همان عشق است.

توضیح:در سطح هفتم آگاهی، منظور از اشتباهی نمی بیند کنایه از تعجب نکردن است چرا که وی بسبب سطح بالای شناخت و آگاهی و اینکه بخوبی از نسبی بودن مفهوم حقیقت آگاهی کامل دارد و همچنین بدلیل اینکه از علل دقیق شکل گیری رفتار دیگر انسانها آگاهی کامل دارد (مثل یک روانشناس بسیار حاذقی که از علت رفتار عجیب بیمارش بخوبی آگاه است و هیچگونه تعجبی از رفتارش نمیکند و بخوبی میداند که چه اتفاقی باعث شده که وی یک چنین رفتارهایی را از خود نشان دهد) وی بخوبی میداند که تمام این خوب و بد و یا درست و اشتباه تلقی کردن رفتار انسانها، به سبب تعاریفی‌ست که هر یک به سبب خصوصیات ویژه ژنتیکی و محیطی که آن شخص در زندگی خود داشته برای وی بدین شکل بنظر میرسد ولی به سبب محدود بودن نگاه افراد معمولی آنها از دیدن یک چنین رفتاریهایی که بر خلاف ارزشهای پذیرفته در آنهاست  به خشم یا تعجب دچار میشوند و آن رفتارها را از نظر خود اشتباه می‌پندارند.

سطح هشتم آگاهی مراحل تکامل یافته تر از سطح هفتم است و در این شرایط شخص نسبت به همگان عشق خود را بدون انتظارجبران ایثار می‌کند.