ترجمه قسمتی از نامه 31 نهج البلاغه

ترجمه قسمتی از نامه 31 نهج البلاغه

نامه امام (ع) به فرزندش امام حسن(ع)

نشانه های رحمت الهی

بدان خدایی که گنجهای آسمان و زمین در دست اوست ،به تو اجازه درخواست داده ،و اجابت آن را به عهده گرفته است.
تو را فرمان داده که از او بخواهی تا عطا کند ،درخواست رحمت کنی تا ببخشاید ، و خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده تا حجاب و فاصله ایجاد کند ، و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری ، در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده ، در کیفر تو شتاب نداشته ، و در توبه و بازگشت ، برتو عیب نگرفته است.
در آنجا که رسوایی سزاوار توست رسوا نساخته ، و برای بازگشت به خویش شرایط سنگینی مطرح نکرده است.
در گناهان تو را به محاکمه نکشیده است ، و از رحمت خویش نا امیدت نکرده ، بلکه بازگشت تو را از گناهان نیکی شمرده است .
هر گناه تو را یکی و هر نیکی تو را ده به حساب آورده، و راه بازگشت و توبه را به روی تو گشوده است.
هرگاه او را بخوانی ندایت را میشنود ، و چون با او راز دل گویی راز تو را میداند .
پس حاجت خود را با او بگوی و آنچه در دل داری نزد او باز گوی ، غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن تا غمهای تو را برطرف کند و در مشکلات تو را یاری رساند.