ویژگی زنانی که در آخرالزمان فتنه میآفرینند چیست

ویژگی زنانی که در آخرالزمان فتنه می‌آفرینند؛ چیست؟(۲)

برای نمونه، روایتی از امیرالمؤمنین علیه‌السلام درباره ویژگی‌های آخرالزمان و نقش برخی زنان در فتنه‌های آخرالزمانی را مرور می‌کنیم. اصبغ بن نباته گوید: از امیر مؤمنان علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: «یَظْهَرُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ وَ اقْتِرَابِ الْقِیَامَةِ وَ هُوَ شَرُّ الْأَزْمِنَةِ نِسْوَةٌ مُتَبَرِّجَاتٌ، کَاشِفَاتٌ،‏ عَارِیَاتٌ، خارجاتٌ مِنَ الدِّینِ، دَاخِلَاتٌ فِی الْفِتَنِ، مَائِلَاتٌ إِلَى الشَّهَوَاتِ، مُسْرِعَاتٌ إِلَى اللَّذَّاتِ، مُسْتَحِلَّاتٌ لِلْمُحَرَّمَاتِ؛ فِی جَهَنَّمَ خَالِدَاتٌ.» در آخرالزمان و نزدیک به ساعت (ظهور) که بدترین زمان‌هاست، زنانى پیدا شوند اهل تبرّج و خودنمایی، بدون پوشش و برهنه، خارج‌شده از دین و داخل در فتنه‌ها، متمایل به شهوات و شتاب‌کننده به‌سوی لذات (نامشروع)؛ حرام‏‌ها را حلال می‌شمرند و در نهایت در جهنم وارد می‌شوند و در آن باقی می‌مانند.

این روایت تقریباً‌ هزار سال قبل توسط شیخ صدوق و در کتابش با عنوان «مَن لا یحضره الفقیه» نقل  و در سده‌های بعدی از سوی سایر علما با کمی اختلاف متنی، صادره شده است. از اولین ویژگی‌هایی که در این حدیث بیان می‌شود، تبرّج و خودنمایی زنان برای غیر همسر است؛ زنانی که کارشان به پرده‌دری و کشف آنچه که باید از نامحرم پوشیده باشد، می‌انجامد و در نهایت از دین خارج و وارد فتنه‌های سهمگین دنیا می‌شوند. طبق این حدیث، این زنان از جهت تمایل روحی، میل به شهوات و شتاب به‌سوی لذت‌های نامشروع دارند و برای تحقق خواسته‌های نامشروع‌شان هر حرامی را حلال می‌شمارند، در حالی که به صورت فطری می‌دانند کارشان خطا و سرانجامشان در دنیا «هرزگی نه زندگی»، «پستی و فساد نه رشد و بالندگی» و در آخرت،‌ آتش دوزخ است.