میون این همه سر گردونی دل من گرفته ماه پیشونی

میون این همه سر گردونی دل من گرفته ماه پیشونی

بیا باز دوباره بی تابم کن من و تو رنگ چشات خوابم کن

نگو قصه آخرش مرگه منه داره چشمات من و آتیش میزنه

نگو از تلخی دنیا سیرم نگو میرم نگو که میمیرم

ای گُل بهارم دشت لاله زارم قلب داغدارم سنگ بی مزارم

درد موندگارم روز ناگُوارم زخم بی شمارم زهر روزگارم

خنده هامو و با تو از نو ساختم باز به حرفای تو دل میباختم

میون این همه سرگردونی اومدم تو قلب تو مهمونی

بیستون قلبم و میکندم شکل خنده هات شدم میخندم

چشات از صد تا غزل بهتر شد خنده هات غنچه ولی،ولی پَرپَر شد

ای گُل بهارم دشت لاله زارم قلب داغدارم سنگ بی مزارم درد موندگارم روز ناگُوارم… زخم بی شمارم