بـسْم رَبِ الحـــــُسین

بـسْم رَبِ الحـــــُسین

به نام شغلِ شریف تمام نوکــــرها
حسین امام من است و امامِ نوکــــرها

که وقت بذل عطا، پشتِ درب خانه او
قیامتی شود از ازدحامِ نوکــــرها

شنیده م که به روزِ حســـاب این آقا
ز مرحمت بشود هم کلام نوکــــرها

خدا کند برســـد محضرِ مبارک او
ز راه دور همیشه سلامِ نوکــــرها

قسم به سجـــده طولانی حبیب و زهیر
زبانّ زد است وقار و مرامِ نوکــــرها

بدونِ مجلس روضـــه شبـی نمیخوابم
بدون اشک، عزایش حرام نوکــــرها

بهشت و هَرچه در آن است مال مه رویان
فقط مجالس روضه بِه نام نوکـــرها

عطا به نوکرِ این خانواده، با زهراست
که هست حاتم طائی غلام نوکـــرها

تمام می کنم این شعر را به نام خــدا
به نام اشک مدام تمام نوکــــرها...