رضا جان ...

رضا جان ...
دانه کدام انگور جرأت یافت که طعم ذلت مأمون را به کام تو بچشاند تا قبله هشتم را در صبر و لبخند خویش بنا کنی؟
امروز نه تنها خیابان‏های خراسان بلکه تمام رگ‏های عاشقانت به گلدسته و رواقت ختم میشود..
خاطره سوزاندن جگرت تا قیامت از ذهن خاک خراسان بیرون نمیرود..
تو آن جگرسوخته ‏ای که آب را به زائرانش هدیه میکند..
زیرا اولاد علی علیه ‏السلام از عزیزترین‏ های خود میبخشند..
...و من هر روز به شوق تکرار خاطره تو و آن بچه آهو..
آهوی دلم از هر کجا رمیده میشود و دوان دوان در سایه تو مأوا میگیرد تا دست تو مثل ابری سخاوتمند بر نیازم ببارد..
پس اشتیاق تند مرا اجابت کن ای امام مهربان..

السلام علیک ﻳَﺎ ﻋَﻠِﻰَّ ﺑﻦَ ﻣُﻮﺳَﻲ ﺃَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﺮِّﺿَﺎ


#عاشق-الرضا