هیچیک از ما وقت مرگ خود را نمیدانیم

هیچیک از ما وقتِ مرگ خود را نمیدانیم
امّا هر یک از ما میتوانیم از همین حالا نوشه یِ رویِ سنگِ قبرِ خودزا تعیین کنیم ...........(باب بو فورد)

لذا الگوی من هم زنده یاد شاعره گرانقدر مرحومه پروین اعتصامی
است .
===================

* نوشته ای برای سنگِ قبرم *


من که در گورِ سیه مدفونم .

عمرِ خود را به خدا مدیونم .


کرده ام عزمِ سفر , خنده کنان .

غافل از درد و غمِ مکنونم .


کوله باری ز گنه , برده به دوش .

زین همه بارِ گران , دلخونم .


رنجها دیدم از این چرخِ زبون .

کز غم و درد و اِلَم , مشحونم .


چند تکه هدیه زِ چلوارِ سفید .

گشته ره توشه , ز دهرِ دونم .


وعده یِ بعدیِ ما روزِ جزاست .

من از این هجر بسی محزونم .


هر که آمد به سرِ قبرم عظیم .

از قدم رنجه یِ او , ممنونم .


رهگذر : چون گنهم زادن بود .

بر چنین جرم , کنون مسجونم .

********************
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان

( مکنون = پنهان )(مشحون= پُر)
( مسجون = زندانی )