این ستون دود و گرد و خاک تخریب با ارتفاعی حدود ۱۸۳۰۰ متر

این ستون دود و گرد و خاک تخریب با ارتفاعی حدود ۱۸۳۰۰ متر حاصل از انفجار بمب اتمی است



این ستون دود و گرد و خاک تخریب با ارتفاعی حدود ۱۸۳۰۰ متر حاصل از انفجار بمب اتمی است که در جنگ جهانی دوم در ۹ آگوست ۱۹۴۵ در ناکازاکی ژاپن فرود آمد و هزاران نفر را کشت.



در ابتدا، انفجار همراه با آتش مهیب باعث فشردگی پلوتونیوم ۲۳۹ شده و سپس دچار شکافت می شود. در داخل این گوی پلوتونیوم ۲۳۹ یک بخش حاوی گاز هیدروژن وجود دارد. دما و فشار بالای حاصل از شکافت پلوتونیوم ۲۳۹ باعث گداخت اتم های هیدروژن می شود. این فرایند گداخت اتم های نوترون آزاد می کند که خود پلوتونیوم ۲۳۹ از آنها تغذیه می کند. در نتیجه، اتم های بیشتری تقسیم شده و واکنش زنجیره شکافت تقویت می یابد.



دولت های سرتاسر جهان در راستای تلاش برای پایبندی به معاهده ممنوعیت آزمایش جامع ۱۹۹۶، از سیستم های نظارت جهانی برای شناسایی آزمایش های هسته ای استفاده می کنند. ۱۸۳ امضا پای این معاهده وجود دارد اما این معاهده اجرایی نمی شود زیرا کشورهای کلیدی از جمله امریکا آن را تایید نکرده اند. از سال ۱۹۹۶، پاکستان، هندوستان و کره شمالی دست به آزمایش های هسته ای زده اند. با این حال، معاهده فوق در قالب یک سیستم نظارت لرزه ای مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند انفجار هسته ای را از زلزله تشخیص و تفکیک دهد. سیستم نظارت بین المللی CTBT شامل ایستگاه هایی می شود که فراصوت را از انفجار تشخیص می دهد. هشتاد ایستگاه نظارت رادیونوکلید در سرتاسر جهان به اندازه گیری برتابش اتمسفری می پردازند که می تواند تایید کند که انفجار شناسایی شده توسط سایر سیستم های نظارتی حاصل انفجار هسته ای بوده یا خیر.